lunes, 8 de octubre de 2018

10-14-2018 -28th Sunday in Ordinary Time – B

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hemos llegado a los dos millones de visitas al blog. Gracias de corazón.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
El pasado 2 de octubre de 2014, José Antonio Pagola nos visitó  en la Parroquia de San Pedro Apóstol de la Iglesia de Sopela, dándonos  la conferencia: Volver a Jesucristo. Iniciar la reacción.
Pulsando aquí podréis disfrutar de ella.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
José Antonio Pagola:  EL recibido estafa Satisfacción la  Resolución definitiva de la Congregación Romana Parr la Doctrina de la Fe  sobre mi Libro,  Jesús.Aproximación Histórica .
-------------------------------------------------- ----------------------------------------------
Pulsando en la lista de los títulos de las homilías en diferentes idiomas podemos leer más homilías de años anteriores.
-------------------------------------------------- ----------------------------------------------



HOMILIA - ES

14-10-2018
Domingo 28 Tiempo ordinario – B
Marcos 10,17-30

CON JESÚS EN MEDIO DE LA CRISIS

Antes de que se ponga en camino, un desconocido se acerca a Jesús corriendo. Al parecer tiene prisa para resolver su problema: «¿Qué debo hacer para heredar la vida eterna?». No le preocupan los problemas de esta vida. Es rico. Todo lo tienen resuelto.

Jesús lo pone ante la Ley de Moisés. Curiosamente, no le recuerda los diez mandamientos, sino solo los que prohíben actuar contra el prójimo. El joven es un hombre bueno, observante fiel de la religión judía: «Todo eso lo he cumplido desde joven».

Jesús se le queda mirando con cariño. Es admirable la vida de una persona que no ha hecho daño a nadie. Jesús lo quiere atraer ahora para que colabore con él en su proyecto de hacer un mundo más humano, y le hace una propuesta sorprendente: «Una cosa te falta: anda, vende todo lo que tienes, dale el dinero a los pobres… y luego ven y sígueme».

El rico posee muchas cosas, pero le falta lo único que permite seguir a Jesús de verdad. Es bueno, pero vive apegado a su dinero. Jesús le pide que renuncie a su riqueza y la ponga al servicio de los pobres. Solo compartiendo lo suyo con los necesitados podrá seguir a Jesús colaborando en su proyecto.

El hombre se siente incapaz. Necesita bienestar. No tiene fuerzas para vivir sin su riqueza. Su dinero está por encima de todo. Renuncia a seguir a Jesús. Había venido corriendo entusiasmado hacia él. Ahora se aleja triste. No conocerá nunca la alegría de colaborar con Jesús.

La crisis económica nos está invitando a los seguidores de Jesús a dar pasos hacia una vida más sobria, para compartir con los necesitados lo que tenemos y sencillamente no necesitamos para vivir con dignidad. Hemos de hacernos preguntas muy concretas si queremos seguir a Jesús en estos momentos.

Lo primero es revisar nuestra relación con el dinero: ¿qué hacer con nuestro dinero? ¿Para qué ahorrar? ¿En qué invertir? ¿Con quiénes compartir lo que no necesitamos? Luego revisar nuestro consumo para hacerlo más responsable y menos compulsivo y superfluo: ¿qué compramos? ¿Dónde compramos? ¿Para qué compramos? ¿A quiénes podemos ayudar a comprar lo que necesitan?

Son preguntas que hemos de hacernos en el fondo de nuestra conciencia y también en nuestras familias, comunidades cristianas e instituciones de Iglesia. No haremos gestos heroicos, pero, si damos pequeños pasos en esta dirección, conoceremos la alegría de seguir a Jesús contribuyendo a hacer la crisis de algunos un poco más humana y llevadera. Si no es así, nos sentiremos buenos cristianos, pero a nuestra religión le faltará alegría.

José Antonio Pagola

HOMILIA - EU

2018-10-14
Urteko 28. igandea – B
Markos 10,17-30

JESUSEKIN KRISIALDIAN

Bideari ekin aurretik, ezezagun bat hurbildu zaio Jesusi, korrika. Itxuraz, presa du bere arazoa konpontzeko: «Zer behar dut egin betiko bizia heredatzeko?». Ez zaizkio axola bizitza honetako kontuak. Aberatsa da. Dena du konpondua.

Moisesen Legea proposatu dio Jesusek. Gauza bitxia bada ere, ez dizkio oroitarazi hamar aginduak, baizik lagun hurkoaren kontra aritzea eragozten dutenak soilik. Gazte hori gizon ona da, judu-erlijioaren betetzaile fina: «Hori guztia txikitandik bete dut».

Jesus begira-begira jarri zaio, maitasunez. Miresgarria da inori kalterik egin ez dion pertsona baten bizitza. Jesusek orain beregana erakarri nahi du gazte hori, gizatasun handiagoko mundu bat egiteko bere egitasmoan parte har dezan, eta proposamen harrigarri hau egin dio: «Gauza bat duzu falta: zoaz, saldu duzun guztia, eman dirua pobreei…eta, segidan, jarraitu niri».

Gauza askoren jabe da aberatsa, baina gauza bakar bat falta zaio: Jesusi benetan jarraitu ahal izatea. Gizon ona da gazte hori, baina diruari lotua. Bere aberastasunei uko egiteko eskatu dio Jesusek, eta pobreen zerbitzura jartzeko. Berea pobreekin partekatuz bakarrik jarraitu ahal izango dio Jesusi, honen egitasmoan parte hartuz.

Gaztea, ordea, ez da sentitu horretarako gai. Ongizatea du amesten. Ez du kemenik bere aberastasunik gabe bizitzeko. Ororen gain du jarria bere dirua. Eta uko egin dio Jesusi jarraitzeari. Korrika etorria zen, Jesusez gogo beroturik. Triste urrundu da orain. Ez du sentituko sekula Jesusen lankide izatearen poza.

Gaur egungo ekonomi krisialdi hau gonbita da Jesusen jarraitzaileontzat, bizitza neurritsuagoa egitera, eskura dugun eta duintasunez bizi ahal izateko beharrezkoa ez dugun hura premian direnekin partekatzera. Galdera zehatzak egin beharrean gara, une hauetan Jesusi jarraitu nahi badiogu.

Lehenengo gauza, diruarekin ditugun harremanak berrikustea da: zer egin geure diruarekin?, zertarako aurreztu?, zertan inbertitu?, zeinekin partekatu premiazkoa ez duguna? Ondoren, geure kontsumoa berrikustea da: erantzukizun handiagoz jokatzeko, eta bihozkadaka eta alferrik xahutzen ibili gabe: zer dut erosten?, non dut erosten?, zertako dut erosten?, zeini laguntzen ahal diogu behar duena erosten?

Geure bihotzondoan egin beharreko galderak ditugu; baita geure familietan, geure kristau-elkarteetan eta eliz erakundeetan ere. Ez dugu zertan egin keinu heroikorik, baina, ildo horretan pauso txiki batzuk ematen baditugu, ezagutuko dugu Jesusi jarraitzearen poza, pertsona batzuen krisia gizatarrago eta jasangarriago eginez. Horrela ez bada, kristau ontzat izango dugu geure burua, baina gure erlijioari poza faltako zaio.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

HOMILIA - CA

14-10-2018
Diumenge 28 durant l’any – B
Marc 10,17-30

AMB JESÚS ENMIG DE LA CRISI

Abans que es posi en camí, un desconegut s’acosta a Jesús corrent. Pel que sembla té pressa per resoldre el seu problema: «¿Què haig de fer per a posseir la vida eterna?». No li preocupen els problemes d’aquesta vida. És ric. Ho té tot resolt.

Jesús el posa davant la Llei de Moisès. Curiosament, no li recorda els deu manaments, sinó només els que prohibeixen actuar contra el proïsme. El jove és un home bo, observant fidel de la religió jueva: «Tot això ho he complert des de jove».

Jesús se’l queda mirant amb afecte. És admirable la vida d’una persona que no ha fet mal a ningú. Jesús el vol atreure ara perquè col·labori amb ell en el seu projecte de fer un món més humà, i li fa una proposta sorprenent: «Només et falta una cosa: vés, ven tot el que tens i dóna-ho als pobres… i després vine i segueix-me».

El ric posseeix moltes coses, però li falta l’única cosa que permet seguir Jesús de veritat. És bo, però viu aferrat als seus diners. Jesús li demana que renunciï a la seva riquesa i la posi al servei dels pobres. Només compartint el que té amb els necessitats podrà seguir Jesús col·laborant en el seu projecte.

L’home se sent incapaç. Necessita benestar. No té forces per viure sense la seva riquesa. Els seus diners estan per sobre de tot. Renuncia a seguir Jesús. Havia vingut corrent entusiasmat cap a ell. Ara s’allunya trist. No coneixerà mai l’alegria de col·laborar amb Jesús.

La crisi econòmica ens està convidant als seguidors de Jesús a fer passos cap a una vida més sòbria, per compartir amb els necessitats el que tenim i senzillament no necessitem per viure amb dignitat. Hem de fer-nos preguntes molt concretes si volem seguir Jesús en aquests moments.

El primer és revisar la nostra relació amb els diners: què fer amb els nostres diners? ¿Per què estalviar? En què invertir? Amb qui compartir el que no necessitem? Després revisar el nostre consum per fer-lo més responsable i menys compulsiu i superflu: què comprem? On comprem? ¿Per què comprem? A qui podem ajudar a comprar el que necessita?

Són preguntes que hem de fer-nos en el fons de la nostra consciència i també en les nostres famílies, comunitats cristianes i institucions d’Església. No farem gestos heroics, però, si donem petits passos en aquesta direcció, coneixerem l’alegria de seguir Jesús contribuint a fer la crisi d’alguns una mica més humana i suportable. Si no és així, ens sentirem bons cristians, però a la nostra religió li faltarà alegria.

José Antonio Pagola
Traductor: Francesc Bragulat

HOMILIA - GL

14-10-2018
Domingo 28 Tempo ordinario – B
Marcos 10,17-30

CON XESÚS NO MEDIO DA CRISE

Un descoñecido achégase a Xesús correndo antes de que se poña a camiño. Ao parecer ten présa para resolver o seu problema: «Que debo facer para herdar a vida eterna?». Non lle preocupan os problemas desta vida. É rico. Todo o ten resolto.

Xesús pono ante a Lei de Moisés. Curiosamente, non lle recorda os dez mandamentos. Só os que prohiben actuar contra o próximo. O mozo é un home bo, un fiel observante da relixión xudía: «Todo iso cumprino xa desde mozo».

Xesús quédaselle mirando con agarimo. É admirábel a vida dunha persoa que non fixo dano a ninguén. Xesús quéreo atraer agora para que colabore con el no seu proxecto de facer un mundo máis humano, e faille unha proposta sorprendente: «Fáltache unha cousa: anda, vai, vende todo o que tes, dálle o diñeiro aos pobres… e logo ven e sígueme».

O rico posúe moitas cousas. Pero fáltalle algo, o único que lle permite seguir a Xesús de verdade. É bo. Pero vive apegado ao seu diñeiro. Xesús pídelle que renuncie á súa riqueza e a poña ao servizo dos pobres. Só compartindo o seu cos necesitados poderá seguir a Xesús colaborando no seu proxecto.

O home séntese incapaz. Necesita benestar. Non ten forzas para vivir sen a súa riqueza. O seu diñeiro está á cima de todo. Renuncia a seguir a Xesús. Chegou a correr entusiasmado cara a el. Agora afástase triste. Non coñecerá nunca a alegría de colaborar con Xesús.

A crise económica estanos invitando aos seguidores de Xesús a darmos pasos cara a unha vida máis sobria, para compartirmos cos necesitados o que temos e verdadeiramente non necesitamos para vivirmos con dignidade. Temos de facernos preguntas moi concretas se queremos seguir a Xesús nestes momentos.

O primeiro é revisarmos a nosa relación co diñeiro: que facer co noso diñeiro? Para que aforrar? En que investir? Con quen compartir o que non necesitamos?

Logo revisarmos o noso consumo para facelo máis responsábel e menos compulsivo e superfluo: que compramos? Onde compramos? Para que compramos? A quen podemos axudar para eles compraren o que están a necesitar?

Son preguntas que temos de facernos no fondo da nosa conciencia e tamén nas nosas familias, comunidades cristiás e institucións de Igrexa. Non serán xestos heroicos, pero, se damos pequenos pasos nesta dirección, coñeceremos a alegría de seguirmos a Xesús contribuíndo a facer a crise dalgúns un pouco máis humana e levadeira. Se non é así, sentirémonos bos cristiáns, pero á nosa relixión faltaralle alegría.

José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire

HOMILIA -IT

14-10-2018
Domenica 28 Tempo ordinario – B
Marco 10,17-30

CON GESÙ IN MEZZO ALLA CRISI

Prima che si metta in cammino, uno sconosciuto si avvicina correndo a Gesù. Sembra che abbia fretta di risolvere il suo problema: «Che cosa devo fare per avere la vita eterna?». Non lo preoccupano i problemi di questa vita. È ricco. Ha tutto risolto.

Gesù lo pone davanti alla Legge di Mosè. Curiosamente, non gli ricorda i dieci comandamenti, ma solo quelli che proibiscono di agire contro il prossimo. Il giovane è un uomo buono, fedele osservante della religione ebraica: «Tutte queste cose le ho osservate fin dalla mia giovinezza».

Gesù lo guarda con tenerezza. È ammirabile la vita di una persona che non ha fatto male a nessuno. Gesù lo vuole attrarre ora perché collabori con lui nel suo progetto di fare un mondo più umano, e gli fa una proposta sorprendente: «Una cosa sola ti manca; va, vendi tutto quello che hai e dallo ai poveri… poi vieni e seguimi».

Il ricco possiede molte cose, ma gli manca l’unica che permette di seguire Gesù in verità. È buono, ma vive attaccato al suo denaro. Gesù gli chiede che rinunci alla ricchezza e la metta a servizio dei poveri. Solo condividendo quello che ha con i bisognosi, potrà seguire Gesù e collaborare al suo progetto.

Il giovane si sente incapace. Ha bisogno del benessere. Non ha forze per vivere senza la sua ricchezza. Il suo denaro sta al di sopra di tutto. Rinuncia a seguire Gesù. Era venuto correndo, entusiasta, verso di lui. Ora se ne va triste. Non conoscerà mai la gioia di collaborare con Gesù.

La crisi economica sta invitando noi, seguaci di Gesù, a fare passi verso una vita più sobria, per condividere con i bisognosi quello che abbiamo o di cui semplicemente non abbiamo bisogno per vivere con dignità. Dobbiamo farci domande molto concrete se vogliamo seguire Gesù in questi momenti.

La prima cosa è rivedere il nostro rapporto con il denaro. Che fare con il nostro denaro? Perché risparmiare? In che investire? Con chi condividere quello di cui non abbiamo bisogno? Poi rivedere il nostro consumo per farlo più responsabile e meno compulsivo e superfluo: che cosa compriamo? Dove compriamo? Perché compriamo? Chi possiamo aiutare a comprare quello di cui ha bisogno?

Sono domande che ci dobbiamo fare nel profondo della nostra coscienza e anche nelle nostre famiglie, comunità cristiane e istituzioni di Chiesa. Non faremo gesti eroici, ma possiamo fare piccoli passi in questa direzione e conosceremo la gioia di seguire Gesù, contribuendo a rendere la crisi di alcuni un poco più umana e sopportabile. Se non è così, ci sentiremo buoni cristiani, ma alla nostra religione mancherà gioia.

José Antonio Pagola
Traduzzione: Mercedes Cerezo

HOMILIA - FR

14-10-2018
28 Dimanche Temps ordinaire – B
Marc 10,17-30

AVEC JÉSUS AU COEUR DE LA CRISE

Avant que Jésus ne se mette en route, un inconnu s’approche de lui en courant. Il semble être pressé de résoudre son problème: «Que dois-je faire pour avoir en héritage la vie éternelle?». Les problèmes de cette vie ne l’inquiètent pas. Il est riche. Tout semble résolu pour lui.

Jésus le place face à la Loi de Moïse. Curieusement, il ne lui rappelle pas les dix commandements, mais seulement ceux qui interdisent d’agir à l’encontre du prochain. Le jeune homme est une personne bonne, qui observe fidèlement la religion juive: «Tout cela je le pratique depuis mon enfance».

Jésus se met à le regarder avec affection. Elle est admirable la vie d’une personne qui n’a jamais fait du mal à personne. Jésus veut donc l’attirer maintenant afin qu’il collabore avec lui dans son projet de rendre le monde plus humain, et lui fait une proposition surprenante: «Il ne te manque qu’une seule chose: va, vend tout ce que tu as et donne l’argent aux pauvres… ensuite, viens et suis-moi».

Le riche possède beaucoup de choses mais il lui manque la seule qui peut lui permettre de suivre Jesús vraiment. Il est bon mais il est trop attaché à son argent. Jésus lui demande de renoncer à sa richesse pour la mettre au service des pauvres. C’est seulement en partageant avec les nécessiteux ce qu’il possède, qu’il pourra suivre Jésus et collaborer à son projet.

L’homme se sent incapable de le faire. Il a besoin de bien-être. Il n’a pas la force de vivre sans sa richesse. Son argent passe avant tout. Il renonce alors à suivre Jésus. Il était venu tout enthousiaste en courant vers lui. Mais maintenant il s’en éloigne tout triste. Il ne connaîtra jamais la joie de collaborer avec Jésus.

La crise économique actuelle nous invite, nous, les disciples de Jésus, a faire des pas vers une vie plus sobre, pour partager avec les nécessiteux ce que nous avons et dont nous n’avons pas besoin pour vivre dignement. Nous devons nous poser des questions très concrètes si nous voulons suivre Jésus en ces moments-ci.

Tout d’abord, revoir notre rapport à l’argent : que faire de notre argent? Epargner pour quoi faire? En quoi investir? Avec qui partager ce dont nous n’avons pas besoin? Ensuite, réviser notre consommation pour qu’elle soit plus responsable, moins compulsive et superflue: qu’achetons-nous? Où l’achetons-nous? Dans quel but achetons-nous? Qui pouvons-nous aider pour qu’ils puissent acheter ce dont ils ont besoin?

Ce sont des questions que nous devons nous poser au plus profond de notre consciente ainsi que dans nos familles, dans nos communautés chrétiennes et dans nos institutions ecclésiales. Nous ne poserons pas des gestes héroïques, mais si nous faisons de petits pas dans cette direction, nous connaîtrons la joie de suivre Jésus en contribuant à rendre la crise, subie par certaines personnes, un peu plus humaine et un peu plus légère. Dans le cas contraire, nous nous considérerons comme de bons chrétiens, mais notre religion manquera de joie.

José Antonio Pagola
Traducteur: Carlos Orduna

HOMILIA - PT

14-10-2018
Domingo 28 Tempo ordinário – B
Marcos 10,17-30

COM JESUS NO MEIO DA CRISE

Antes de se pôr a caminho, um desconhecido aproxima-se de Jesus a correr. Ao que parece tem pressa de resolver o seu problema: «Que devo fazer para herdar a vida eterna?». Não o preocupam os problemas desta vida. É rico. Tem tudo resolvido.

Jesus coloca perante a Lei de Moisés. Curiosamente, não o recorda os dez mandamentos, mas só os que proíbem de actuar contra o próximo. O jovem é um homem bom, observante fiel da religião judia: «Tudo isso tenho cumprido desde jovem».

Jesus olha-o com carinho. É admirável a vida de uma pessoa que não fez mal a ninguém. Jesus quer atrai-lo agora para que colabore com Ele no Seu projecto de fazer um mundo mais humano, e faz-lhe uma proposta surpreendente: «Uma coisa te falta: anda, vende tudo o que tens, dá o dinheiro aos pobres… e depois vem e segue-me».

O rico possui muitas coisas, mas falta-lhe o único que permite seguir Jesus de verdade. É bom, mas vive apegado ao seu dinheiro. Jesus pede-lhe que renuncie à sua riqueza e a coloque ao serviço dos pobres. Só partilhando o que é seu com os necessitados poderá seguir Jesus colaborando no Seu projecto.

O homem sente-se incapaz. Necessita de bem-estar. Não tem forças para viver sem a sua riqueza. O seu dinheiro está acima de tudo. Renúncia a seguir a Jesus. Tinha vindo a correr entusiasmado para Ele. Agora afasta-se triste. Não conhecerá nunca a alegria de colaborar com Jesus.

A crise económica convida-nos, aos seguidores de Jesus, a dar passos para uma vida mais sóbria, para partilhar com os necessitados o que temos e simplesmente não necessitamos para viver com dignidade. Temos de nos fazer perguntas muito concretas se queremos seguir Jesus nestes momentos.

O primeiro é rever a nossa relação com o dinheiro: que fazer com o nosso dinheiro? Para que poupar? Em que investir? Com quem partilhar o que não necessitamos? Logo rever o nosso consumo para o fazer mais responsável e menos compulsivo e supérfluo: Que compramos? Onde compramos? Para que compramos? A quem podemos ajudar a comprar o que necessitam?

São perguntas que temos de nos fazer no fundo da nossa consciência e também nas nossas famílias, comunidades cristãs e instituições da Igreja. Não faremos gestos heroicos, mas, se damos pequenos passos nessa direcção, conheceremos a alegria de seguir Jesus contribuindo para fazer a crise de alguns um pouco mais humana e leve. Se não é assim, iremos sentir-nos bons cristãos, mas à nossa religião faltará alegría.

José Antonio Pagola
Tradutor: Antonio Manuel Álvarez Perez

HOMILIA - EN

10-14-2018
28th Sunday in Ordinary Time – B
Mark 10,17-30

WITH JESUS IN THE MIDDLE OF THE CRISIS

Before Jesus can get going down the road, some man comes running up to him. It seems he’s in a hurry to solve his problem: «What must I do to inherit eternal life?». He’s not concerned about the problems of this life. He’s rich. He’s got everything going for him.

Jesus puts the Law of Moses to him. Curiously he doesn’t rehearse all the 10 commandments, but only those that prohibit doing something against your neighbor. The young man is a good person, a faithful observer of the Jewish religion: «I have kept all these since my earliest days».

Jesus looks at him lovingly. The life of someone who’s never done harm to anyone is admirable. Jesus wants to attract him now to work together with him on his project of making a more human world, and he makes a surprising proposal to him: «You need to do one thing more. Go and sell what you own and give the money to the poor….and then come, follow me».

The rich man has many possessions, but he lacks the one thing that would let him truly follow Jesus. He’s good, but he’s attached to his money. Jesus asks him to renounce his wealth and put it at the service of the poor. Only sharing what’s his with the needy could he follow Jesus, collaborating on his project.

The guy feels helpless. He needs well-being. He’s powerless to live without wealth. His money is before everything else. He rejects following Jesus. He has come up running enthusiastically toward him. Now he goes away sad. He will never know the joy of working with Jesus.

The economic crisis invites us followers of Jesus to make tracks toward a more sober life, in order to share with the needy what we have and simply don’t need to live in a dignified way. We need to concretely ask ourselves if we want to follow Jesus right now.

The first thing is to look at our relationship with money: What do we do with it? What are we saving for? What do we invest in? With whom do we share what we don’t need? Next we need to look at what we consume in order to do it more responsibly and less compulsively and frivolously: What do we buy? What do we buy it for? Whom could we help to buy what they need?

These are questions we need to make in the depths of our conscience and also in our families, Christian communities and Church institutions. We don’t need to make heroic gestures, but if we take small steps in this direction, we will know the joy of following Jesus, contributing to making the crisis of some people a little more human and bearable. If not, we may feel ourselves to be good Christians, but our religion will lack joy.

José Antonio Pagola
Translator: Fr. Jay VonHandorf




Blog:               http://sopelakoeliza.blogspot.com

Para ver videos de las Conferencias de José Antonio Pagola
                        http://iglesiadesopelana3v.blogspot.com


lunes, 1 de octubre de 2018

10-07-2018 -27th Sunday in Ordinary Time – B

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hemos llegado a los dos millones de visitas al blog. Gracias de corazón.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
El pasado 2 de octubre de 2014, José Antonio Pagola nos visitó  en la Parroquia de San Pedro Apóstol de la Iglesia de Sopela, dándonos  la conferencia: Volver a Jesucristo. Iniciar la reacción.
Pulsando aquí podréis disfrutar de ella.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
José Antonio Pagola:  EL recibido estafa Satisfacción la  Resolución definitiva de la Congregación Romana Parr la Doctrina de la Fe  sobre mi Libro,  Jesús.Aproximación Histórica .
-------------------------------------------------- ----------------------------------------------
Pulsando en la lista de los títulos de las homilías en diferentes idiomas podemos leer más homilías de años anteriores.
-------------------------------------------------- ----------------------------------------------



HOMILIA – ES

07-10-2018
Domingo 27 Tiempo ordinario – B
Marcos 10,2-16

CONTRA EL PODER DEL VARÓN

Los fariseos plantean a Jesús una pregunta para ponerlo a prueba. Esta vez no es una cuestión sin importancia, sino un hecho que hace sufrir mucho a las mujeres de Galilea y es motivo de vivas discusiones entre los seguidores de diversas escuelas rabínicas: «¿Le es lícito al marido separarse de su mujer?».

No se trata del divorcio moderno que conocemos hoy, sino de la situación en que vivía la mujer judía dentro del matrimonio, controlado absolutamente por el varón. Según la Ley de Moisés, el marido podía romper el contrato matrimonial y expulsar de casa a su esposa. La mujer, por el contrario, sometida en todo al varón, no podía hacer lo mismo.

La respuesta de Jesús sorprende a todos. No entra en las discusiones de los rabinos. Invita a descubrir el proyecto original de Dios, que está por encima de leyes y normas. Esta ley «machista», en concreto, se ha impuesto en el pueblo judío por la dureza del corazón de los varones, que controlan a las mujeres y las someten a su voluntad.

Jesús ahonda en el misterio original del ser humano. Dios «los creó varón y mujer». Los dos han sido creados en igualdad. Dios no ha creado al varón con poder sobre la mujer. No ha creado a la mujer sometida al varón. Entre varones y mujeres no ha de haber dominación por parte de nadie.

Desde esta estructura original del ser humano, Jesús ofrece una visión del matrimonio que va más allá de todo lo establecido por la Ley. Mujeres y varones se unirán para «ser una sola carne» e iniciar una vida compartida en la mutua entrega, sin imposición ni sumisión.

Este proyecto matrimonial es para Jesús la suprema expresión del amor humano. El varón no tiene derecho alguno a controlar a la mujer como si fuera su dueño. La mujer no ha de aceptar vivir sometida al varón. Es Dios mismo quien los atrae a vivir unidos por un amor libre y gratuito. Jesús concluye de manera rotunda: «Lo que Dios unió que no lo separe el hombre».

Con esta posición, Jesús está destruyendo de raíz el fundamento del patriarcado bajo todas sus formas de control, sometimiento e imposición del varón sobre la mujer. No solo en el matrimonio, sino en cualquier institución civil o religiosa.

Hemos de escuchar el mensaje de Jesús. No es posible abrir caminos al reino de Dios y su justicia sin luchar activamente contra el patriarcado. ¿Cuándo reaccionaremos en la Iglesia con energía evangélica contra tanto abuso, violencia y agresión del varón sobre la mujer? ¿Cuándo defenderemos a la mujer de la «dureza de corazón» de los varones?

José Antonio Pagola

HOMILIA – EU

2018-10-07
Urteko 27. igandea – B
Markos 10,2-16

GIZONEZKOAREN BOTEREAREN AURKA

Fariseuek galdera bat egin diote Jesusi, probatzeko. Oraingo honetan ez da garrantzirik gabea. Galileako emakumeei asko sufriarazten dien gertaera da, eta lege-maisuen eskola desberdinen jarraitzaileen artean eztabaida biziak eragiten dituena: «Zilegi al du senarrak andreari dibortzio-agiria ematea?».

Kontua ez da gaur egun ezagutzen dugun dibortzioa, baizik eta gizonezkoak kontrolatu ohi zuen ezkontza barruko emakume juduak bizi ohi zuen egoera. Moisesen legearen arabera, senarrak hautsi zezakeen ezkontza-hitzarmena, andrea etxetik ateraraziz. Andreak, aldiz, orotan senarraren mendeko, ezin egin zuen halakorik.

Guztiak harritu dira Jesusen erantzunaz. Jesus ez da nahasi lege-maisuen eztabaiden munduan. Jainkoaren hasierako egitasmoa bilatzera gonbidatu ditu, lege eta arau guztien gainetik dagoen hura bilatzera. Lege «matxista» hau, zehazki, gizonezkoen «bihotz-gogorkeriagatik» sartu da judu-herrian, haiek kontrolatzen baitituzte emakumeak eta mendean hartzen.

Gizakiaren jatorrizko misterioan sakondu nahi du Jesusek. «Gizon eta emakume» kreatu ditu Jainkoak. Elkarren pareko kreatu ditu biak. Ez du kreatu gizonezkoa andrearen gain boterea emanez. Ez du kreatu emakumea gizonezkoaren mendeko. Gizon-emakumeen artean ez da eman behar bietako inoren mendetasunik.

Gizakiaren jatorrizko egitura honetan oinarrituz, legeak ezarria duen oro baino harago doan ikusmoldea agertu du Jesusek ezkontzaz. Emakumea eta gizonezkoa «haragi bakarra izateko» elkartuko dira, bizitza partekatu bat hasteko, bataren eta bestearen buru-eskaintzaz, eta ezarpenik eta mendetasunik gabe.

Giza maitasunaren goreneko adierazpena da Jesusentzat ezkontza-egitasmo hau. Gizonezkoak ez du inolako eskumenik emaztea kontrolatzeko, haren jabe izango balitz bezala. Emakumeak ezin onartu du bere burua senarraren mendeko. Jainkoak berak erakartzen ditu elkarrekin bizitzera maitasun aske eta doakoaz. Biribilki konkluditu du Jesusek: «Jainkoa batu duena, ez dezala banatu gizonezkoak».

Jarrera honekin, errotik suntsitu du Jesusek patriarkatuaren oinarria, molde guztietakoa: gizonezkoak emakumearen gain kontrola, mendetasuna eta ezarpena izatearena. Ez ezkontzan soilik, baita beste edozein erakunde herritar edo erlijiosotan ere.

Jesusen mezua entzun beharra dugu. Ezin irekitzen ahal diegu biderik Jainkoaren erreinuari eta haren zuzentasunari, patriarkatuaren aurka aktiboki borroka egin gabe. Noiz erreakzionatu behar dugu Elizan, indar ebanjelikoaz, gizonezkoak emakumearen kontra ari duen horrenbesteko abusu, indarkeria eta oldarraren kontra? Noiz ekin behar diogu emakumea defendatzeari gizonezkoaren «bihotz-gogorkeriaren» kontra?

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

HOMILIA – CA

07-10-2018
Diumenge 27 durant l’any – B
Marc 10,2-16

CONTRA EL PODER DEL BARÓ

Els fariseus plantegen a Jesús una pregunta per a posar-lo a prova. Aquest cop no és una qüestió sense importància, sinó un fet que fa patir molt les dones de Galilea i és motiu de vives discussions entre els seguidors de diverses escoles rabíniques: «Li és permès a un home de divorciar-se de la seva dona?».

No es tracta del divorci modern que coneixem avui, sinó de la situació en què vivia la dona jueva dins del matrimoni, controlat absolutament per l’home. Segons la Llei de Moisès, el marit podia trencar el contracte matrimonial i expulsar de casa la seva esposa. La dona, per contra, sotmesa en tot a l’home, no podia fer el mateix.

La resposta de Jesús sorprèn a tots. No entra en les discussions dels rabins. Convida a descobrir el projecte original de Déu, que està per sobre de lleis i normes. Aquesta llei «masclista», en concret, s’ha imposat al poble jueu per la duresa del cor dels homes, que controlen les dones i les sotmeten a la seva voluntat.

Jesús aprofundeix en el misteri original de l’ésser humà. Déu «els va fer home i dona». Els dos han estat creats en igualtat. Déu no ha creat l’home amb poder sobre la dona. No ha creat la dona sotmesa a l’home. Entre homes i dones no ha d’haver-hi dominació per part de ningú.

Des d’aquesta estructura original de l’ésser humà, Jesús ofereix una visió del matrimoni que va més enllà de tot el que estableix la Llei. Dones i homes s’uniran per «formar una sola carn» i iniciar una vida compartida en el mutu lliurament, sense imposició ni submissió.

Aquest projecte matrimonial és per a Jesús la suprema expressió de l’amor humà. L’home no té cap dret a controlar la dona com si fos el seu amo. La dona no ha d’acceptar viure sotmesa al baró. És Déu mateix qui els atrau a viure units per un amor lliure i gratuït. Jesús conclou de manera rotunda: «Allò que Déu ha unit, que l’home no ho separi».

Amb aquesta posició, Jesús està destruint de soca-rel el fonament del patriarcat sota totes les seves formes de control, submissió i imposició de l’home sobre la dona. No només en el matrimoni, sinó en qualsevol institució civil o religiosa.

Hem d’escoltar el missatge de Jesús. No es poden obrir camins al regne de Déu i la seva justícia sense lluitar activament contra el patriarcat. Quan reaccionarem a l’Església amb energia evangèlica contra tant abús, violència i agressió de l’home sobre la dona? Quan defensarem la dona de la «duresa de cor» dels homes?

José Antonio Pagola
Traductor: Francesc Bragulat

HOMILIA – GL

07-10-2018
Domingo 27 Tempo ordinario – B
Marcos 10,2-16

CONTRA O PODER DO VARÓN

Os fariseos fanlle a Xesús unha pregunta para poñelo a proba. Esta vez non é unha cuestión sen importancia. Trátase dun feito e situación real que fai sufrir moito ás mulleres de Galilea e é motivo de vivas discusións entre os seguidores de diversas escolas rabínicas: «É lícito para o marido separarse da súa muller?».

Non se trata do divorcio moderno que coñecemos hoxe, senón da situación en que vivía a muller xudía dentro do matrimonio, controlado absolutamente polo varón. Segundo a Lei de Moisés, o marido podía romper o contrato matrimonial e expulsar de casa á súa esposa. A muller, pola contra, sometida en todo ao varón, non podía facer o mesmo.

A resposta de Xesús sorprende a todos. Non entra nas discusións dos rabinos. Invita a descubriren o proxecto orixinal de Deus, que está á cima de leis e normas. Esta lei «machista», esta en concreto, impúxose no pobo xudeu pola dureza do corazón dos varóns, que controlan ás mulleres e as someten á súa vontade.

Xesús afonda no misterio orixinal do ser humano. Deus «creounos varón e muller». Os dous foron creados en igualdade. Deus non creou ao varón con poder sobre a muller. Non creou á muller sometida ao varón. Entre varóns e mulleres non pode haber dominación por parte de ninguén.

Desde esta estrutura orixinal do ser humano Xesús ofrece unha visión do matrimonio que vai máis aló de todo o establecido pola Lei. Mulleres e varóns uniranse para «seren unha soa carne» e han iniciar unha vida compartida na mutua entrega, sen imposición nin submisión.

Este proxecto matrimonial é para Xesús a suprema expresión do amor humano. O varón non ten dereito algún a controlar á muller coma se fose o seu dono. A muller non ha aceptar vivir sometida ao varón. É Deus mesmo quen os atrae a viviren unidos por un amor libre e gratuíto. Xesús conclúe de xeito rotundo: «O que Deus uniu que non o separe o home».

Con esta posición, Xesús está destruíndo de raíz o fundamento do patriarcado baixo todas as súas formas de control, sometemento e imposición do varón sobre a muller. Non só no matrimonio, senón en calquera institución civil ou relixiosa.

Temos de escoitarmos a mensaxe de Xesús. Non é posíbel abrir camiños ao reino de Deus e a súa xustiza sen loitarmos activamente contra o patriarcado. Cando reaccionaremos na Igrexa con enerxía evanxélica contra tanto abuso, violencia e agresión do varón sobre a muller? Cando defenderemos á muller da «dureza de corazón» dos varóns?

José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire

HOMILIA –IT

07-10-2018
Domenica 27 Tempo ordinario – B
Marco 10,2-16

CONTRO IL POTERE DEL MASCHIO

I farisei pongono a Gesù una domanda per metterlo alla prova. Questa volta non è una questione senza importanza, ma un fatto che fa soffrire molto le donne di Galilea ed è motivo di discussioni vivaci tra i seguaci delle diverse scuole rabbiniche: «È lecito ad un marito ripudiare la propria moglie?».

Non si tratta del divorzio moderno che conosciamo oggi, ma della situazione nella quale viveva la donna ebrea nel matrimonio, controllato dal maschio. Secondo la legge di Mosè, il marito poteva rompere il contratto matrimoniale e cacciare di casa la sua sposa. La donna, al contrario, sottomessa in tutto al maschio, non poteva fare lo stesso.

La risposta di Gesù sorprende tutti. Non entra nelle discussioni dei rabbini. Invita a scoprire il progetto originale di Dio, che sta al di sopra di leggi e norme. Questa legge «maschilista», in concreto, si è imposta nel popolo ebreo per la durezza di cuore dei maschi che controllano le donne e le sottomettono alla loro volontà.

Gesù approfondisce il mistero originario dell’essere umano. Dio «li creò maschio e femmina». I due sono stati creati in uguaglianza. Dio non ha creato il maschio con potere sulla donna. Non ha creato la donna sottomessa al maschio. Fra maschio e femmina non deve esserci dominazione da parte di nessuno.

A partire da questa struttura originaria dell’essere umano, Gesù offre una visione del matrimonio che va al di là di tutto quanto è stato stabilito dalla Legge. Donne e uomini si uniranno per «essere una sola carne» e iniziare una vita condivisa nella consegna reciproca, senza imposizione né sottomissione.

Questo progetto matrimoniale è per Gesù la suprema espressione dell’amore umano. Il maschio non ha alcun diritto a controllare la donna come se fosse suo padrone. La donna non deve accettare di vivere sottomessa all’uomo. È Dio stesso che li attrae a vivere uniti per un amore libero e gratuito. Gesù conclude in modo chiaro: «L’uomo non separi ciò che Dio ha congiunto».

Con questa posizione, Gesù sta distruggendo alla radice il fondamento del patriarcato in tutte le sue forme di controllo, sottomissione e imposizione dell’uomo sulla donna. Non solo nel matrimonio, ma in qualsiasi istituzione civile o religiosa.

Dobbiamo ascoltare il messaggio di Gesù. Non è possibile aprire strade al Regno di Dio e alla sua giustizia senza lottare attivamente contro il patriarcato. Quando nella Chiesa reagiremo con energia evangelica contro ogni abuso, violenza e aggressione dell’uomo sulla donna? Quando difenderemo la donna dalla «durezza di cuore» degli uomini?

José Antonio Pagola
Traduzzione: Mercedes Cerezo

HOMILIA – FR

07-10-2018
27 Dimanche Temps ordinaire – B
Marc 10,2-16

CONTRE LE POUVOIR MACHISTE

Les pharisiens posent à Jésus une question pour le mettre à l’épreuve. Cette fois-ci il ne s’agit pas d’une question sans importance mais d’une réalité qui fait beaucoup souffrir les femmes de Galilée et qui est motif de vives discussions entre les disciples de diverses écoles rabbiniques: «Est-il permis à un mari de renvoyer sa femme?».

Il ne s’agit pas du divorce moderne que nous connaissons aujourd’hui, mais de la situation dans laquelle vivait la femme juive à l’intérieur du mariage, absolument contrôlé par l’homme. Selon la Loi de Moïse, le mari pouvait rompre le contrat de mariage et expulser son épouse de la maison. La femme, au contraire, totalement soumise à l’homme, ne pouvait faire de même.

La réponse de Jésus surprend tout le monde. Elle ne rentre pas dans le cadre des discussions rabbiniques. Elle invite à découvrir le projet originel de Dieu, qui est au dessus toute norme et toute loi. Cette loi «machiste» s’est imposée concrètement chez les Juifs à cause de la dureté du coeur des hommes, qui contrôlent les femmes en les soumettant à leur volonté.

Jésus entre en profondeur dans le mystère originel de l’être humain. Dieu «les créa homme et femme». Tous les deux ont été créés dans l’égalité. Dieu n’a pas créé l’homme doté de pouvoir sur la femme. Il n’a pas créé la femme soumise à l’homme. Entre hommes et femmes, personne ne doit avoir la domination de l’autre.

A partir de cette structure originelle de l’être humain, Jésus offre une vision du mariage qui va au-delà de tout ce qui a été établi par la Loi. Hommes et femmes s’uniront en mariage pour devenir «une seule chair» et commencer une vie partagée dans le don mutuel de leurs personnes, sans imposition ni soumission.

Ce projet matrimonial constitue pour Jésus la plus grande expression de l’amour humain. L’homme n’a aucun droit de contrôler la femme comme s’il en était le maître. La femme ne doit pas accepter de vivre soumise à l’homme. C’est Dieu lui-même qui les attire pour vivre unis par un amour libre et gratuit. Jésus conclut de manière catégorique: «Ce que Dieu a uni que l’homme ne le sépare pas».

En prenant cette cette position, Jésus détruit à la racine le fondement du patriarcat sous toutes ses formes de contrôle, de soumission et d’imposition de l’homme sur la femme. Non seulement dans le mariage mais aussi dans toute institution civile ou religieuse.

Il nous faut bien saisir le message de Jésus. Il n’est pas possible d’ouvrir un chemin au royaume de Dieu et à sa justice sans lutter de manière active contre le patriarcat. Quand allons-nous réagir dans l’Eglise, avec une énergie évangélique, contre tant d’abus, de violence et d’agression de l’homme sur la femme? Comment allons-nous défendre la femme de la «dureté du coeur» des hommes?

José Antonio Pagola
Traducteur: Carlos Orduna


HOMILIA – PT

07-10-2018
Domingo 27 Tempo ordinário – B
Marcos 10,2-16

CONTRA O PODER DO HOMEM

Os fariseus colocam a Jesus uma pregunta para o pôr à prova. Desta vez não é uma questão sem importância, mas um facto que faz sofrer muito as mulheres da Galileia e é motivo de vivas discussões entre os seguidores de diversas escolas rabínicas: «É lícito ao marido separar-se da sua mulher?».

Não se trata do divórcio moderno que conhecemos hoje, mas da situação em que viviam a mulher judia dentro do matrimónio, controlado absolutamente pelo homem. Segundo a Lei de Moisés, o marido podia quebrar o contrato matrimonial e expulsar de casa a sua esposa. A mulher, pelo contrário, submetida em tudo ao homem, não podia fazer o mesmo.

A resposta de Jesus surpreende todos. Não entra nas discussões dos rabinos. Convida a descobrir o projecto original de Deus, que está acima das leis e normas. Esta lei «machista», em concreto, impôs-se no povo judeu pela dureza de coração dos homens, que controlam as mulheres e as submetem à sua vontade.

Jesus aprofunda o mistério original do ser humano. Deus «criou-os homem e mulher». Os dois foram criados em igualdade. Deus não criou o homem com poder sobre a mulher. Não criou a mulher submetida ao homem. Entre homens e mulheres não tem de haver domínio por parte de ninguém.

A partir desta estrutura original do ser humano, Jesus oferece uma visão do matrimónio que vai mais além de tudo o que é estabelecido pela Lei. Mulheres e homens se unirão para «ser uma só carne» e iniciar uma vida partilhada numa mútua entrega, sem imposição nem submissão.

Este projecto matrimonial é para Jesus a suprema expressão do amor humano. O homem não tem direito algum de controlar a mulher como se fosse o seu dono. A mulher não há-de aceitar viver submetida ao homem. É Deus mesmo quem os atrai a viver unidos por um amor livre e gratuito. Jesus conclui de forma rotunda: «O que Deus uniu que não o separe o homem».

Com esta posição, Jesus destrói pela raiz o fundamento do patriarcado em todas as suas formas de controlo, submissão e imposição do homem sobre a mulher. Não só no matrimónio, mas em qualquer instituição civil ou religiosa.

Temos de escutar a mensagem de Jesus. Não é possível abrir caminhos para o reino de Deus e da sua justiça sem lutar activamente contra o patriarcado. Quando reagiremos na Igreja com energia evangélica contra tanto abuso, violência e agressão do homem sobre a mulher? Quando defenderemos a mulher da «dureza de coração» dos homens?

José Antonio Pagola
Tradutor: Antonio Manuel Álvarez Perez

HOMILIA – EN

10-07-2018
27th Sunday in Ordinary Time – B
Mark 10,2-16

AGAINST MALE DOMINATION

The Pharisees raise a question with Jesus in order to test him. This time it isn’t an unimportant question, but something that causes many Galilean women to gravely suffer and causes lively discussions among the followers of the many rabbinical schools: «Is it lawful for a man to divorce his wife?».

This isn’t about modern divorce as we know it today, but the situation in which the Jewish woman lives within marriage, controlled absolutely by her husband. According to Mosaic Law, the husband could break the marriage contract and throw his wife out of the house. The woman, on the other hand, subjected to her husband in everything, wouldn’t be able to do the same.

Jesus’ answer is surprising to all. He doesn’t get into the rabbinical arguments. His invitation is to discover God’s original project, which is above laws and norms. Concretely this «chauvinist» law was laid on the Jewish people because of the hardness of heart of the husbands, who control their wives and subject them to their will.

Jesus goes deeper into the original mystery of the human being. God «made them male and female». Both have been made in equality. God hasn’t created the man with power over the woman. God hasn’t created the woman to be subject to the man. Between men and woman there’s not to be domination on anyone’s part.

From this original structure of being human, Jesus offers a vision of marriage that goes way beyond all that’s established by the Law. Women and men will be united in order to «be one flesh» and begin a shared life of mutual self-giving, without imposition or submission.

As far as Jesus is concerned, the matrimonial project is the highest expression of human love. The man has no right whatsoever to control the woman as if he were her master. The woman doesn’t have to accept living subject to the man. It’s God Self who attracts them to live as one by a free and gratuitous love. Jesus concludes emphatically: «What God has united, human beings must not divide».

From this stance, Jesus is rooting out the foundations of a patriarchy in all its forms of control, submission and imposition of man over woman. Not just in marriage, but in any civil or religious institution.

We need to listen to Jesus’ message. It’s not possible to open up pathways to God’s reign and God’s justice without actively fighting against patriarchy. When will we react in the Church with evangelical energy against so much abuse, violence and aggression of man against woman? When will we defend women from the «hardness of heart» of men?

José Antonio Pagola
Translator: Fr. Jay VonHandorf




Blog:               http://sopelakoeliza.blogspot.com

Para ver videos de las Conferencias de José Antonio Pagola
                        http://iglesiadesopelana3v.blogspot.com