lunes, 4 de junio de 2012

06/10/3012 - Corpus Christi (B)


Y todo gracias a vosotros. (ver detalle visitas)
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Inicio (Página inicial del blog de la Iglesia de Sopelana)
Jose Antonio Pagolaren Homiliak (Jose Antonio Pagolaren Homiliaren horria)
Homilias de Jose Antonio Pagola (Página Homilias de Jose Antonio Pagola)

Jose Antonio Pagolaren homiliak hainbat hizkuntzetan
Homilias de José Antonio Pagola en diferantes idiomas
Jose Antonio Pagola homilies in different languages



HOMILIA - ES

10 de junio de 2012
El Cuerpo y la Sangre de Cristo (B)
Marcos 14, 12-16

EUCARISTÍA Y CRISIS

Todos los cristianos lo sabemos. La eucaristía dominical se puede convertir fácilmente en un "refugio religioso" que nos protege de la vida conflictiva en la que nos movemos a lo largo de la semana. Es tentador ir a misa para compartir una experiencia religiosa que nos permite descansar de los problemas, tensiones y malas noticias que nos presionan por todas partes.
A veces somos sensibles a lo que afecta a la dignidad de la celebración, pero nos preocupa menos olvidarnos de las exigencias que entraña celebrar la cena del Señor. Nos molesta que un sacerdote no se atenga estrictamente a la normativa ritual, pero podemos seguir celebrando rutinariamente la misa, sin escuchar las llamadas del Evangelio.
El riesgo siempre es el mismo: Comulgar con Cristo en lo íntimo del corazón, sin preocuparnos de comulgar con los hermanos que sufren. Compartir el pan de la eucaristía e ignorar el hambre de millones de hermanos privados de pan, de justicia y de futuro.
En los próximos años se van a ir agravando los efectos de la crisis mucho más de lo que nos temíamos. La cascada de medidas que se nos dictan de manera inapelable e implacable irán haciendo crecer entre nosotros una desigualdad injusta. Iremos viendo cómo personas de nuestro entorno más o menos cercano se van empobreciendo hasta quedar a merced de un futuro incierto e imprevisible.
Conoceremos de cerca inmigrantes privados de asistencia sanitaria, enfermos sin saber cómo resolver sus problemas de salud o medicación, familias obligadas a vivir de la caridad, personas amenazadas por el desahucio, gente desasistida, jóvenes sin un futuro nada claro... No lo podremos evitar. O endurecemos nuestros hábitos egoístas de siempre o nos hacemos más solidarios.
La celebración de la eucaristía en medio de esta sociedad en crisis puede ser un lugar de concienciación. Necesitamos liberarnos de una cultura individualista que nos ha acostumbrado a vivir pensando solo en nuestros propios intereses, para aprender sencillamente a ser más humanos. Toda la eucaristía está orientada a crear fraternidad.
No es normal escuchar todos los domingos a lo largo del año el Evangelio de Jesús, sin reaccionar ante sus llamadas. No podemos pedir al Padre "el pan nuestro de cada día" sin pensar en aquellos que tienen dificultades para obtenerlo. No podemos comulgar con Jesús sin hacernos más generosos y solidarios. No podemos darnos la paz unos a otros sin estar dispuestos a tender una mano a quienes están más solos e indefensos ante la crisis.

José Antonio Pagola

Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS
Piensa en quienes se sienten indefensos ante la crisis. Pásalo.

HOMILIA - EU

2012ko ekainaren 10a
Kristoren gorputz-odolak B
Markos 14,12-16

EUKARISTIA ETA KRISIALDIA

Kristau guztiek dugu ezagutzen. Igandeko eukaristia aisa bihur daiteke «babes erlijioso», aste osoan bizi ohi dugun bizitza gatazkatsutik babesteko. Tentagarria da mezara joatea, esperientzia erlijioso bat partekatzeko, alde guztietatik estutzen gaituzten problemak, tirandurak eta albiste txarrak ahazteko.
Batzuetan sentibera izan ohi gara ospakizunaren duintasunari dagokionez; baina gutxiago kezkatzen gaitu Jaunaren afaria ospatzeak berekin dituen eskakizunez ahazteak. Ez dugu atsegin izaten apaizen batek erritu-araudia zorrotz ez betetzea; baina axola gutxi izan ohi diogu meza ohikeriaz ospatzeari, Ebanjelioaren deiei kasu egin gabe.
Bat bera da beti arriskua: Kristorekin bihotzaren hondoan elkartasuna egitea, sufritzen ari diren anai-arrebekin elkartzeaz arduratu gabe. Eukaristiako ogia partekatu, eta ogirik, justiziarik, etorkizunik ez duten milioika anai-arreben goseari ezikusia egitea.
Datozen urteetan krisiaren ondorioak larriagotzen joango dira, uste genuen baino gehiago. Iragartzen ari diren erabaki atzeraezin eta  errukigabeen zerrendak handiagotu egingo du zuzenaren kontrako desberdintasuna, gure artean. Ikusiko dugu nola doan gero eta pobreago bihurtzen geure ingurune hurbilagoko edo urrunagoko jendea, etorkizun ziur gabe eta ezin aurreikusiko batean koloka.
Hurbiletik ezagutuko dugu: etorkin-jenderik osasun-babesik gabe, gaixo-jenderik bere osasun- edo botika-arazoei nola aurre egin ez dakiela, familiarik erruki-egintzatik bizitzera behartua, pertsonarik etxea uztera mehatxatua, jenderik laguntzarik gabe, gazterik etorkizun argirik gabe… Ez dugu beste erremediorik. Edota betiko geure ohitura egoistak indartu edota solidarioago bihurtu.
Krisialdian bizi den gizarte honetan eukaristia ospatzeak kontzientzia hartzera eragin diezaguke. Soilik, nori bere onura kontuan hartzera eragin izan digun bakoizkeriaren kultura alde batera utzi beharra dugu, xinpleki gizatasun handiagoko izateko. Eukaristia oro dago bideratua anai-arreba artekotasuna eragitera.
Ez da zuzena igandero, urte osoan, Jesusen Ebanjelioa entzutea, haren deiaren aurrean erreakzionatu gabe. Ezin eskatu diogu Aitari «geure eguneroko ogia», lortzeko zailtasunak dituztenak kontuan hartu gabe. Ezin bizi dugu elkartasunik Jesusekin, lagun hurkoarekin eskuzabalago eta solidarioago bihurtu gabe. Ezin eman diogu bakea elkarri, krisiaren aurrean bakartiago eta babesik gabeago direnei eskua luzatu gabe.

José Antonio Pagola

BERRI ONAK Sare Ebanjelizatzailea
Izan gogoan krisiaren aurrean babesik gabe
direnak. Bidali hau.

HOMILIA - CA

10 de juny de 2012
El Cos i la Sang de Crist (B)
Marc 14, 12-16

EUCARISTIA I CRISI

Tots els cristians ho sabem. L'eucaristia dominical es pot convertir fàcilment en un "refugi religiós" que ens protegeix de la vida conflictiva en la qual ens movem al llarg de la setmana. És temptador anar a missa per compartir una experiència religiosa que ens permet descansar dels problemes, tensions i males notícies que ens pressionen per tot arreu.
De vegades som sensibles al que afecta la dignitat de la celebració, però ens preocupa menys oblidar-nos de les exigències que comporta celebrar la seva taula. Ens molesta que un sacerdot no s'atingui estrictament a la normativa ritual, però podem continuar celebrant rutinàriament la missa, sense escoltar les crides de l'Evangeli.
El risc sempre és el mateix: Combregar amb Crist en l'íntim del cor, sense preocupar-nos de combregar amb els germans que pateixen. Compartir el pa de l'eucaristia i ignorar la fam de milions de germans privats de pa, de justícia i de futur.
En els propers anys s'aniran agreujant els efectes de la crisi molt més del que ens temíem. La cascada de mesures que se'ns dicten de manera inapel•lable i implacable aniran fent créixer entre nosaltres una desigualtat injusta. Anirem veient com persones del nostre entorn més o menys proper es van empobrint fins a quedar a mercè d'un futur incert i imprevisible.
Coneixerem de prop immigrants privats d'assistència sanitària, malalts sense saber com resoldre els seus problemes de salut o medicació, famílies obligades a viure de la caritat, persones amenaçades pel desnonament, gent desatesa, joves sense un futur gens clar... No ho podrem evitar. O endurim els nostres hàbits egoistes de sempre o ens fem més solidaris.
La celebració de l'eucaristia enmig d'aquesta societat en crisi pot ser un lloc de conscienciació. Necessitem alliberar-nos d'una cultura individualista que ens ha acostumat a viure pensant només en els nostres propis interessos, per aprendre senzillament a ser més humans. Tota l'eucaristia està orientada a crear fraternitat.
No és normal escoltar cada diumenge al llarg de l'any l'Evangeli de Jesús, sense reaccionar davant les seves crides. No podem demanar al Pare "el nostre pa de cada dia" sense pensar en aquells que tenen dificultats per a obtenir-lo. No podem combregar amb Jesús sense fer-nos més generosos i més solidaris. No podem donar-nos la pau els uns als altres, sense estar disposats a allargar la mà als que estan més sols i indefensos davant la crisi.

José Antonio Pagola

Xarxa evangelitzadora BONES NOTÍCIES
Pensa en els qui se senten indefensos davant la crisi.
Passa-ho!

HOMILIA - GL

10 de xuño de 2012
O Corpo e o Sangue de Cristo (B)
Marcos 14, 12-16.

EUCARISTÍA E CRISE

Sabémolo todos os cristiáns. A eucaristía dominical pódese converter facilmente nun "refuxio relixioso" que nos protexe da vida conflitiva na que nos movemos ao longo da semana. É tentador ir a misa para compartir unha experiencia relixiosa que nos permite descansar dos problemas, tensións e malas noticias que nos aprisionan por todas partes.
Ás veces somos sensíbeis ao que afecta á dignidade da celebración, pero preocúpanos menos esquecernos das esixencias que entraña celebrar a cea do Señor. Moléstanos que un sacerdote non se ateña estritamente á normativa ritual, pero podemos seguir celebrando rutineiramente a misa, sen escoitar as chamadas do Evanxeo.
O risco sempre é o mesmo: Comulgar con Cristo no íntimo do corazón, sen preocuparnos de comulgar cos irmáns que sofren. Compartir o pan da eucaristía e ignorar a fame de millóns de irmáns privados de pan, de xustiza e de futuro.
Nos vindeiros anos hanse ir agravando os efectos da crise moito máis do que nos temiamos. O chorro de medidas que se nos ditan de xeito inapelábel e implacábel irán facendo crecer entre nós unha desigualdade inxusta. Iremos vendo como persoas da nosa contorna máis ou menos próxima vanse ir empobrecendo ata ficar a mercé dun futuro incerto e imprevisíbel.
Coñeceremos de pertiño inmigrantes privados de asistencia sanitaria, enfermos sen saber como resolver os seus problemas de saúde ou medicación, familias obrigadas a vivir da caridade, persoas ameazadas polo desafiuzamento, xente desasistida, mozas sen un futuro nada claro... Non o poderemos evitar.
Ou endurecemos os nosos hábitos egoístas de sempre ou nos facemos máis solidarios. A celebración da eucaristía no medio desta sociedade en crise pode ser un lugar de concienciación. Necesitamos liberarnos dunha cultura individualista que nos afixo a vivir pensando só nos nosos propios intereses, para aprender sinxelamente a ser máis humanos. Toda a eucaristía está orientada a crear fraternidade.
Non é normal escoitar todos os domingos ao longo do ano o Evanxeo de Xesús, sen reaccionar ante as súas chamadas. Non podemos pedir ao Pai "o noso pan de cada día" sen pensar naqueles que teñen dificultades para obtelo. Non podemos comulgar con Xesús sen facernos máis xenerosos e solidarios. Non podemos darnos a paz uns a outros sen estar dispostos a tender unha man aos que están máis sos e indefensos ante a crise.

José Antonio Pagola
Traduciu: Xaquín Campo Freire.

Rede evanxelizadora BOAS NOTICIAS
Pensa en quen se senten indefensos ante a crise. Pásao.

HOMILIA -IT

10 giugno 2012
Il Corpo e il Sangue di Cristo (B)
Mc 14, 12-16

EUCARISTIA E CRISI

Noi cristiani lo sappiamo. L’Eucaristia domenicale può diventare facilmente un “rifugio religioso” che ci protegge dalla vita piena di contrasti nella quale ci muoviamo lungo la settimana. Siamo tentati di andare alla messa per condividere un’esperienza religiosa che ci permette di riposare dai problemi, tensioni e cattive notizie che ci premono da ogni parte.
A volte siamo sensibili a quello che riguarda la dignità della celebrazione, ma ci preoccupa meno che ci dimentichiamo delle esigenze che comporta il celebrare la cena del Signore. Ci disturba che un sacerdote non si attenga strettamente alla normativa rituale, ma possiamo continuare a celebrare come una rutine la messa, senza ascoltare gli appelli dell’Evangelo.
Il rischio è sempre lo stesso: Comunicare con Cristo nell’intimo del cuore, senza preoccuparci di comunicare con i fratelli che soffrono. Condividere il pane dell’Eucaristia e ignorare la fame di milioni di fratelli privati di pane, di giustizia e di futuro.
Nei prossimi anni si andranno aggravando gli effetti della crisi molto più di quel che temiamo. La cascata di provvedimenti che ci vengono imposti in maniera inappellabile e implacabile faranno crescere tra noi una diseguaglianza ingiusta. Via via vedremo come persone del nostro ambiente più o meno vicino si vanno impoverendo fino a rimanere alla mercé di un futuro incerto e imprevedibile.
Conosceremo da vicino immigrati privi di assistenza sanitaria, malati che non sanno come risolvere i loro problemi di salute e di medicine, famiglie obbligate a vivere di carità, persone minacciate di sfratto, gente senza assistenza, giovani senza un futuro per nulla chiaro… Non potremo evitarlo. O induriremo le nostre abitudine egoiste di sempre o ci faremo più solidali.
La celebrazione dell’Eucaristia in mezzo a questa società in crisi può essere un luogo di coscientizzazione. Dobbiamo liberarci da una cultura individualista che ci ha abituato a vivere pensando solo ai nostri propri interessi per imparare semplicemente a essere più umani. Tutta l’Eucaristia è orientata a creare fraternità.
Non è normale ascoltare tutte le domeniche dell’anno l’Evangelo di Gesù, senza reagire davanti ai suoi appelli. Non possiamo chiedere al Padre “il nostro pane quotidiano” senza pensare a quelli che hanno difficoltà ad averlo. Non possiamo comunicare con Gesù senza diventare più generosi e solidali. Non possiamo darci a vicenda la pace senza esser disposti a tendere una mano a quelli che sono più soli e indifesi di fronte alla crisi.

José Antonio Pagola

Rete evangelizzatrice BUONE NOTIZIE
Pensa a quelli che si sentono indifesi di fronte alla crisi.
Diffondilo.

HOMILIA - FR

10  juin 2012
Le Corps et le Sang du Christ (B)
Marc 14, 12-16

EUCHARISTIE ET CRISE

Nous tous, chrétiens, nous le savons bien : l’eucharistie dominicale peut devenir facilement un « refuge religieux » nous protégeant de la vie conflictuelle  que nous menons tout au long de la semaine. C’est tentateur que d’aller à la messe pour partager une expérience religieuse qui nous permet de nous reposer  des problèmes, des tensions et de mauvaises nouvelles qui nous pressent de partout.
Nous sommes parfois sensibles à ce qui concerne  la dignité de la célébration, mais cela nous inquiète moins d’oublier les exigences qu’entraîne le fait de célébrer la Cène du Seigneur. Cela nous dérange qu’un prêtre ne respecte pas de façon stricte les normes rituelles, mais nous continuons de célébrer la messe de façon routinière, sans faire cas des appels de l’Evangile.
C’est toujours le même risque: communier avec le Christ au plus profond de notre cœur, sans nous soucier de communier avec nos frères qui souffrent. Nous partageons le pain de l’eucharistie, tout en ignorant la faim de millions de frères qui manquent de pain, de justice et d’avenir.
Au cours des prochaines années, les effets de la crise vont aller en s’aggravant beaucoup plus que nous ne le craignions. La cascade de mesures qui nous sont imposées de manière  implacable et sans appel vont accroître entre nous une inégalité injuste. Nous verrons comment des personnes  de notre entourage plus ou moins proche,  vont progressivement s’appauvrir pour  être à la merci d’un avenir incertain et imprévisible.
Nous connaîtrons de près des immigrants privés d’assistance sanitaire, des malades qui ne sauront pas comment résoudre leurs problèmes de santé ou de médicaments, des familles obligées à vivre de la charité publique, des personnes menacées par l’expulsion, des gens  sans protection, des jeunes confrontés à un avenir incertain…On ne pourra pas l’éviter. Soit nous endurcissons nos habitudes égoïstes de toujours, soit  nous devenons plus solidaires.
La célébration de l’eucharistie dans cette société en crise peut devenir une occasion de prise de conscience. Nous avons besoin de nous libérer d’une culture individualiste qui nous a habitués à nous concentrer uniquement sur nos propres intérêts, pour apprendre simplement à devenir un peu plus humains. Toute l’eucharistie  est orientée vers la création de fraternité.
Il n’est pas normal  d’entendre l’Evangile de Jésus chaque dimanche de l’année et de ne pas réagir face à ses appels. Nous ne pouvons pas demander au Père « notre pain de chaque jour » sans penser à ceux qui  ont des difficultés pour en avoir.  Nous ne pouvons pas communier avec Jésus sans devenir  plus généreux et plus solidaires.  Nous ne pouvons pas nous donner la paix les uns aux autres  sans être prêts  à tendre la main  à ceux qui face à la crise se trouvent seuls et désemparés.

José Antonio Pagola
Traducteur: Carlos Orduna, csv

Réseau d’évangélisation BONNES NOUVELLES
Pense à ceux qui se sentent désemparés devant la crise.
Fais passer ce message.

HOMILIA - PT

10 de Junho de 2012
O Corpo e Sangue de Cristo (B)
Marcos 14, 12-16

EUCARISTIA E CRISE

Todos os cristãos o sabem. A eucaristia dominical pode-se converter facilmente num "refúgio religioso" que nos protege da vida conflituosa em que nos movemos ao longo da semana. É tentador ir à missa para partilhar uma experiência religiosa que nos permite descansar dos problemas, tensões e más notícias que nos pressionam por todos os lados.
Por vezes somos sensíveis ao que afeta a dignidade da celebração, mas preocupa-nos menos esquecer-nos das exigências do que significa celebrar a ceia do Senhor. Incomoda-nos que um sacerdote não siga estritamente a normativa ritual, mas podemos continuar a celebrar rotineiramente a missa, sem escutar as chamadas do Evangelho.
O risco é sempre o mesmo: Comungar com Cristo no íntimo do coração, sem preocupar-nos de comungar com os irmãos que sofrem. Partilhar o pão da eucaristia e ignorar a fome de milhões de irmãos privados de pão, de justiça e de futuro.
Nos próximos anos vão-se agravar os efeitos da crise muito mais do que nós temíamos. A cascata de medidas que nos ditam de forma inapelável e implacável irão fazer crescer entre nós uma desigualdade injusta. Iremos ver como pessoas próximas de nós vão empobrecendo até ficar à merce de um futuro incerto e imprevisível.
Conheceremos de perto imigrantes privados de assistência sanitária, doentes sem saber como resolver os seus problemas de saúde ou de medicamentos, famílias obrigadas a viver da caridade, pessoas ameaçadas pelo despejo, gente sem assistência, jovens sem um futuro nada claro... Não o poderemos evitar. Ou endurecemos os nossos hábitos egoístas de sempre ou nos fazemos mais solidários.
A celebração da eucaristia no meio desta sociedade em crise pode ser um lugar de consciencialização. Necessitamos de libertar-nos de uma cultura individualista que nos habituou a viver pensando só nos nossos próprios interesses, para aprender simplesmente a ser mais humanos. Toda a eucaristia está orientada a criar fraternidade.
Não é normal escutar todos os domingos ao longo do ano o Evangelho de Jesus, sem reagir ante as Suas chamadas. Não podemos pedir ao Pai "o pão nosso de cada dia" sem pensar naqueles que têm dificuldades para obtê-lo. Não podemos comungar com Jesus sem nos fazermos mais generosos e solidários. Não podemos dar-nos a paz uns aos outros sem estar dispostos a estender uma mão a quem está mais só e indefenso ante a crise.

José Antonio Pagola

Rede evangelizadora BUENAS NOTICIAS
Pensa em quem se sente indefenso ante a crise. Passa-o.

HOMILIA - EN

June 10, 2012
Corpus Christi (B)
Mark 14, 12-16

THE EUCHARIST AND OUR CURRENT CRISIS

All Christians know it very well. The Sunday Mass can easily become a “religious safe place” to hide from all our conflicts during the week. The Mass has almost become a meeting place to relax from the stress, problems and bad news that we have been subjected to during the week.
At times, we become sensitive to anything regarding the dignity of the celebration, but we easily forget about the significance and implications of the Lord’s Supper. We don’t like when the priest does not adhere strictly to the ritual celebration, but, at the same time, we follow the routine without ever responding to the summons of the Gospel readings.
The risk is always the same: we receive communion with our hearts without ever thinking about our suffering brethren, as if we had nothing in common. We share the Eucharistic bread while we keep ignoring the millions of brethren who don’t have bread, justice or any kind of future.
In the next few years, the current crisis will get worse than anything we had feared. The endless list of measures and sacrifices that will be imposed on all of us will only serve to widen the existing inequality among most of us. People with whom we shared living standards will get poorer and their future will become more and more uncertain.
We shall soon see immigrants deprived of their medical assistance, sick people unable to resolve their health problems or buy medications; many families will be forced to beg for help from charitable organizations, their homes will be taken away, while young people will have no future. It is almost unavoidable. We shall have just a choice: either we become more and more selfish or choose to embrace Christian solidarity.
The celebration of the Blessed Eucharist in the midst of this crisis might be a chance for us to become conscientious about our brothers and sisters. We need to get free from our selfish culture in which we have grown accustomed to think only of our own interests and learn to become more humane and generous. The whole Eucharistic mystery is orientated towards building up a human family.
It does not make any sense listening every Sunday of the year to the Gospel of Jesus, without answering to his repeated calls. We cannot go on praying to our Father to give us “our daily bread” without ever thinking of the millions of children and other people who cannot get it. We can’t go on receiving Holy Communion without becoming more generous by showing true solidarity with the victims of our crisis. Finally, we cannot exchange the Christian sign of peace without giving also a hand to those who are suffering most the effects of our crisis.

José Antonio Pagola

Gospel Network BUENAS NOTICIAS
Remember those who suffer the effects
of the crisis most. Pass it on

lunes, 28 de mayo de 2012

06/03/2012 - Holy Trinity (B)


Y todo gracias a vosotros. (ver detalle visitas)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nuevas Charlas de Jose Antonio Pagola

El próximo día 30 de mayo de 2012 en el Aula Magna del Seminario Diocesano de VitoriaJose Antonio Pagola dará dos charlas una a las 12.00 horas y otra a las 20.00 horas, con el título "Liberar la fuerza del Evangelio",
dentro de las jornadas "Palabra y Misión", organizadas por el Servicio Diocesano de Animación Bíblica de la Pastoral y la Facultad de Teología de Vitoria, que se celebrarán los días 20,30 y 31 de mayo. (Mas información)
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Inicio (Página inicial del blog de la Iglesia de Sopelana)
Jose Antonio Pagolaren Homiliak (Jose Antonio Pagolaren Homiliaren horria)
Homilias de Jose Antonio Pagola (Página Homilias de Jose Antonio Pagola)

Jose Antonio Pagolaren homiliak hainbat hizkuntzetan
Homilias de José Antonio Pagola en diferantes idiomas
Jose Antonio Pagola homilies in different languages



HOMILIA - ES

3 de junio de 2012
Santísima Trinidad (B)
Mateo 28, 16-20

EL MEJOR AMIGO

En el núcleo de la fe cristiana en un Dios trinitario hay una afirmación esencial. Dios no es un ser tenebroso e impenetrable, encerrado egoístamente en sí mismo. Dios es Amor y solo Amor. Los cristianos creemos que en el misterio último de la realidad, dando sentido y consistencia a todo, no hay sino Amor.
Jesús no ha escrito ningún tratado acerca de Dios. En ningún momento lo encontramos exponiendo a los campesinos de Galilea doctrina sobre él. Para Jesús, Dios no es un concepto, una bella teoría, una definición sublime. Dios es el mejor Amigo del ser humano.
Los investigadores no dudan de un dato que recogen los evangelios. La gente que escuchaba a Jesús hablar de Dios y le veía actuar en su nombre, experimentaba a Dios como una Buena Noticia. Lo que Jesús dice de Dios les resulta algo nuevo y bueno. La experiencia que comunica y contagia les parece la mejor noticia que pueden escuchar de Dios. ¿Por qué?
Tal vez lo primero que captan es que Dios es de todos, no solo de los que se sienten dignos para presentarse ante él en el templo. Dios no está atado a un lugar sagrado. No pertenece a una religión. No es propiedad de los piadosos que peregrinan a Jerusalén. Según Jesús, "hace salir su sol sobre buenos y malos". Dios no excluye ni discrimina a nadie. Jesús invita a todos a confiar en él: "Cuando oréis decid: ¡Padre!".
Con Jesús van descubriendo que Dios no es solo de los que se acercan a él cargados de méritos. Antes que a ellos, escucha a quienes le piden compasión porque se sienten pecadores sin remedio. Según Jesús, Dios anda siempre buscando a los que viven perdidos. Por eso se siente tan amigo de pecadores. Por eso les dice que él "ha venido a buscar y salvar lo que estaba perdido".
También se dan cuenta de que Dios no es solo de los sabios y entendidos. Jesús le da gracias al Padre porque le gusta revelar a los pequeños cosas que les quedan ocultas a los ilustrados. Dios tiene menos problemas para entenderse con el pueblo sencillo que con los doctos que creen saberlo todo.
Pero fue, sin duda, la vida de Jesús, dedicado en nombre de Dios a aliviar el sufrimiento de los enfermos, liberar a  poseídos por espíritus malignos, rescatar a leprosos de la marginación, ofrecer el perdón a pecadores y prostitutas..., lo que les convenció que Jesús experimentaba a Dios como el mejor Amigo del ser humano, que solo busca nuestro bien y solo se opone a lo que nos hace daño. Los seguidores de Jesús nunca pusieron en duda que el Dios encarnado y revelado en Jesús es Amor y solo Amor hacia todos.

José Antonio Pagola

Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS
Anuncia a todos que Dios es nuestro mejor
Amigo. Pásalo

HOMILIA - EU

2012ko ekainaren 3a
Hirutasun Santua B
Mateo 28,16-20

ADISKIDERIK HOBENA

Jainko hirukoitzari dagokion kristau-fedearen muinean bada funtsezko den baieztapen bat. Jainkoa ez da izaki ilun eta barneraezina, bere baitan era egoistan hesitua. Maitasuna da Jainkoa, eta Maitasuna soilik. Kristauek sinesten dugu ezen errealitatearen azken misterioan, den guztiari zentzua eta izatasuna emanez, ez dagoela Maitasuna baizik.
Jesusek ez du idatzi inolako trataturik Jainkoaz. Behin ere ez da ageri Galileako jendeari Jainkoaz dotrina irakasten. Jesusentzat, Jainkoa ez da kontzeptu bat, ez da teoria eder bat, ez da definizio ikusgarri bat. Gizakiaren Adiskiderik hobena da Jainkoa.
Ikertzaileek ez dute dudarik ebanjelioetan ageri den datu batez. Jesusi Jainkoaz hitz egiten entzuten zionak eta haren izenean jarduten ikusten zuenak, Jainkoa Berri Ona dela sentitzen zuen. Jesusek Jainkoaz esaten diona zerbait berri eta zerbait on iruditzen zaio. Jainkoaz entzun dezakeen albisterik onena iruditzen zaio Jesusek komunikatzen eta kutsatzen duen esperientzia. Zergatik?
Agian, hau da jendeak sumatzen duen lehenengo gauza: gizon-emakume guztien Jainkoa dela, eta ez tenpluan haren aurrean agertzeko duin direla pentsatzen dutenena bakarrik. Jainkoa ez dago leku sakratu bati lotua. Ez da erlijio bakar batena ere. Ez da Jerusalemera erromes joan ohi den jende jainkozalearena ere. Jesusen arabera, «onen eta gaiztoen gainera aterarazten du eguzkia». Jainkoak ez du inor, ez baztertzen ez bereizten. Jesusek denak gonbidatzen ditu Jainkoagan konfiantza izatera: «Otoitz egitean esazue: Aita! »
Jesusekin aurkituz doaz ezen Jainkoa ez dela harengana merezimenduz beterik hurbiltzen direnena soilik. Halakoei baino lehen, erremediorik gabeko bekatari direla pentsatuz, erruki eske doazkionei entzuten die. Jesusen arabera, galdurik bizi direnen bila ibili ohi da Jainkoa beti. Horregatik sentitzen da Jesus hain adiskide bekatarien aurrean. Horregatik esaten die bera «galdua zenaren bila etorri dela eta hura salbatzera».
Konturatu da ere jendea Jainkoa ez dela jakintsuena eta adituena soilik. Jesusek eskerrak eman dizkio Aitari, gustuko duelako adituentzat ezkutuko diren gauzak xumeei agertzea. Jainkoak arazo gutxiago izan ohi du herri xumearekin konpontzeko, dena dakitela uste duten jakintsuekin baino.
Baina Jesusen bizierak, Jainkoaren izenean gaixoen sufrimena arintzera emanak, espiritu gaiztoak harturik zituenak askatzera, lepradunak marjinaziotik libratzera, bekatariei eta prostituituei barkazioa eskaintzera emana zen Jesusen bizierak sentiarazi zion jendeari konbentzimendu hau: alegia, gizakiaren Adiskiderik hobena bezala ikusten zuela Jainkoa Jesusek, soilik gure ongia bilatzen duena bezala, soilik kalte egiten digunaren kontra jartzen dena bezala. Jesusen jarraitzaileek ez zuten sekula dudarik izan honetaz: Jainko gizon egina eta Jesusengan agertua Maitasuna dela eta soilik Maitasuna gizon-emakume guztientzat.

José Antonio Pagola

BERRI ONAK Sare Ebanjelizatzailea
Hots egin guztiei gure Adiskiderik hobena
dela Jainkoa. Bidali hau.

HOMILIA - CA

3 de juny de 2012
La Santíssima Trinitat (B)
Mateu 28, 16-20

EL MILLOR AMIC

Al nucli de la fe cristiana en un Déu trinitari hi ha una afirmació essencial. Déu no és un ésser tenebrós i impenetrable, tancat egoistament en si mateix. Déu és Amor i només Amor. Els cristians creiem que en el misteri últim de la realitat, donant sentit i consistència a tot, no hi ha res més que Amor.
Jesús no ha escrit cap tractat sobre Déu. En cap moment el trobem exposant als camperols de Galilea doctrina sobre ell. Per a Jesús, Déu no és un concepte, una bella teoria, una definició sublim. Déu és el millor amic de l'ésser humà.
Els investigadors no dubten d'una dada que recullen els evangelis. La gent que escoltava Jesús parlar de Déu i el veia actuar en nom seu, experimentava Déu com una Bona Notícia. El que Jesús diu de Déu els resulta una cosa nova i bona. L'experiència que comunica i encomana els sembla la millor notícia que poden escoltar de Déu. Per què?
Potser el primer que capten és que Déu és de tots, no només dels que se senten dignes per presentar-se davant seu en el temple. Déu no està lligat a un lloc sagrat. No pertany a una religió. No és propietat dels pietosos que peregrinen a Jerusalem. Segons Jesús, "fa sortir el sol sobre bons i dolents". Déu no exclou ni discrimina ningú. Jesús convida tothom a confiar en ell: "Quan pregueu digueu: Pare!".
Amb Jesús van descobrint que Déu no és només dels que s'acosten a ell carregats de mèrits. Abans que a ells, escolta els que li demanen compassió perquè se senten pecadors sense remei. Segons Jesús, Déu va sempre buscant els que viuen perduts. Per això se sent tan amic de pecadors. Per això els diu que ell "ha vingut a buscar i salvar allò que s'havia perdut".
També s'adonen que Déu no és només dels savis i dels entesos. Jesús dóna gràcies al Pare perquè li agrada revelar als petits coses que els queden ocultes als il lustrats. Déu té menys problemes per entendre's amb el poble senzill que amb els doctes que creuen saber-ho tot.
Però va ser, sens dubte, la vida de Jesús, dedicat en nom de Déu a alleujar el sofriment dels malalts, alliberar posseïts per esperits malignes, rescatar leprosos de la marginació, oferir el perdó a pecadors i prostitutes ..., la qual cosa els va convèncer que Jesús experimentava Déu com el millor Amic de l'ésser humà, que només cerca el nostre bé i només s'oposa al que ens fa mal. Els seguidors de Jesús mai van posar en dubte que el Déu encarnat i revelat en Jesús és Amor i només Amor per a tothom.

José Antonio Pagola

Xarxa evangelitzadora BONES NOTÍCIES
Anuncia a tothom que Déu és el nostre millor
Amic. Passa-ho!

HOMILIA - GL

3 de xuño de 2012
Santísima Trindade (B)
Mateo 28, 16-20

O MELLOR AMIGO

No núcleo da fe cristiá nun Deus trinitario hai unha afirmación esencial: Deus non é un ser tenebroso e impenetrábel, fechado egoistamente en si mesmo. Deus é Amor e só Amor. Os cristiáns cremos que no misterio último da realidade, dando sentido e consistencia a todo, non hai senón Amor.
Xesús non escribiu ningún tratado acerca de Deus. En ningún momento o atopemos expondo aos campesiños de Galilea doutrina sobre el. Para Xesús, Deus non é un concepto, unha bela teoría, unha definición sublime. Deus é o mellor Amigo do ser humano.
Os investigadores non dubidan dun dato que recollen os evanxeos. A xente que escoitaba a Xesús falar de Deus e o vía actuar no seu nome, experimentaba a Deus como unha Boa Noticia. O que Xesús di de Deus resúltalles algo novo e bo. A experiencia que comunica e contaxia parécelles a mellor noticia que poden escoitar de Deus.  Por que?
Talvez o primeiro que captan é que Deus é de todos, non só dos que se senten dignos para presentarse ante el no templo. Deus non está atado a un lugar sacro. Non pertence a unha relixión. Non é propiedade dos piadosos que peregrinan a Xerusalén. Segundo Xesús, "fai saír o seu sol sobre bos e malos". Deus non exclúe nin discrimina a ninguén. Xesús invita a todos a confiar nel: "Cando oredes dicide: ¡Pai!".
Con Xesús van descubrindo que Deus non é só dos que se achegan a el cargados de méritos. Antes ca eles, escoita a quen lle piden compaixón porque se senten pecadores sen remedio. Segundo Xesús, Deus anda sempre buscando aos que viven perdidos. Por iso se sente tan amigo de pecadores. Por iso lles di que el "veu buscar e salvar o que estaba perdido".
Tamén se decatan de que Deus non é só dos sabios e entendidos. Xesús dálle grazas ao Pai porque lle gusta revelar aos pequenos cousas que fican ocultas aos ilustrados. Deus ten menos problemas para entenderse co pobo sinxelo ca cos doutos que cren sabelo todo.
Pero foi, sen dúbida, a vida de Xesús, dedicado en nome de Deus a aliviar o sufrimento dos enfermos, liberar a posuídos por espíritos malignos, rescatar a leprosos da marxinación, ofrecer o perdón a pecadores e prostitutas, ..., o que os convenceu que Xesús experimentaba a Deus como o mellor Amigo do ser humano, que só busca o noso ben e só se opón ao que nos fai dano. Os seguidores de Xesús nunca puxeron en dúbida que o Deus encarnado e revelado en Xesús é Amor e só Amor cara a todos.

José Antonio Pagola
Traduciu: Xaquín Campo Freire.

Rede evanxelizadora BOAS NOTICIAS
Anuncia a todos que Divos é o noso mellor Amigo.
Pásao

HOMILIA -IT

3 giugno  2012
Santissima Trinità (B)
Mt 28, 16-20

IL MIGLIORE AMICO

Nel nucleo della fede cristiana in un Dio trinitario c’è un’affermazione essenziale. Dio non è un essere tenebroso e impenetrabile, chiuso egoisticamente in se stesso. Dio è Amore e solo Amore. Noi cristiani crediamo che nel mistero ultimo della realtà, a dare senso e consistenza a tutto, non c’è che Amore.
Gesù non ha scritto nessun trattato su Dio. Non lo troviamo mai che espone ai contadini di Galilea una dottrina su di lui. Per Gesù, Dio non è un concetto, una bella teoria, una definizione sublime. Dio è il migliore Amico dell’essere umano.
I ricercatori non dubitano di un dato che gli evangeli raccolgono. La gente che ascoltava Gesù parlare di Dio e lo vedeva agire nel suo nome, sperimentava Dio come una Buona Notizia. Ciò che Gesù dice di Dio risulta loro come qualcosa di nuovo e di buono. L’esperienza che comunica e contagia sembra loro la migliore notizia che possano ascoltare di Dio. Perché?
Forse la prima cosa che colgono è che Dio è di tutti, non solo di quelli che si sentono degni di presentarsi davanti a lui nel tempio. Dio non è legato a un luogo sacro. Non appartiene a una religione. Non è proprietà dei devoti che fanno il pellegrinaggio a Gerusalemme. Secondo Gesù, fa sorgere il suo sole sui buoni e sui cattivi. Dio non esclude né discrimina nessuno. Gesù invita tutti a confidare in lui: Quando pregate dite: Padre!
Con Gesù vanno scoprendo che Dio non è solo di quelli che si avvicinano a lui pieni di meriti. Prima di questi, ascolta quelli che gli chiedono compassione, perché si sentono irrimediabilmente peccatori. Secondo Gesù, Dio va sempre cercando quelli che vivono smarriti. Per questo si sente tanto amico di peccatori. Per questo dice loro che è venuto a cercare e salvare quel che era perduto.
Si rendono anche conto che Dio non è solo dei sapienti e dei dotti. Gesù rende grazie al Padre perché gli piace rivelare ai piccoli cose che restano nascoste ai sapienti. Dio ha meno problemi a intendersi con la gente semplice che con i dotti che credono di sapere tutto.
Ma fu, indubbiamente, la vita di Gesù, dedito in nome di Dio ad alleviare la sofferenza degli infermi, a liberare i posseduti dagli spiriti maligni, a riscattare i lebbrosi dall’emarginazione, a offrire il perdono a peccatori e prostitute… quello che li convinse che Gesù sperimentava Dio come il miglior Amico dell’essere umano, che cerca solo il nostro bene e si oppone soltanto a quello che ci fa male. I seguaci di Gesù non misero mai in dubbio che il Dio incarnato e rivelato in Gesù è Amore e solo Amore per tutti.

José Antonio Pagola

Rete di evangelizzazione BUONE NOTIZIE
A cura di Don José Antonio Pagola
Annuncia a tutti che Dio è il nostro migliore amico.
Diffondilo

HOMILIA - FR

3 juin 2012
Sainte Trinité  (B)
Matthieu 28, 16-20

LE MEILLEUR AMI

Au cœur de la foi chrétienne en un Dieu trinitaire il y a une affirmation essentielle. Dieu n’est pas un être obscur et impénétrable, renfermé de façon égoïste sur lui-même. Dieu est Amour et rien qu’Amour. Nous, chrétiens, nous croyons  que dans le mystère ultime de la réalité, il n’y a que l’Amour qui donne sens et consistance à tout.
Jésus n’a écrit aucun traité sur Dieu. On ne le trouve jamais en train de faire  aux paysans de Galilée un exposé sur lui. Pour Jésus, Dieu n’est pas un concept, une belle théorie, une définition sublime. Dieu est le meilleur Ami de l’être humain.
Les chercheurs n’ont aucun doute à propos d’une donnée recueillie dans les évangiles.  Les gens qui entendaient Jésus parler de Dieu et qui le voyaient agir en son nom, expérimentaient Dieu comme une Bonne Nouvelle. Ils ressentent ce que Jésus dit à propos de Dieu comme quelque chose de neuf et de bon. L’expérience qu’il communique et qu’il répand leur paraît la meilleure nouvelle qu’ils peuvent entendre sur Dieu. Pourquoi ?
La première chose qu’ils comprennent peut-être, c’est que Dieu est  à tout le monde et non pas seulement à ceux qui se sentent dignes de se présenter devant lui dans le temple. Dieu n’est pas attaché à un lieu sacré. Il n’appartient à aucune religion. Il n’est pas la propriété des personnes pieuses qui font le pèlerinage  à Jérusalem. D’après Jésus, «  il fait lever le soleil sur les bons et sur les méchants ». Dieu n’exclut et ne discrimine personne. Jésus invite tout le monde à lui faire confiance : « Lorsque vous priez, dites : Père ! ».
Avec Jésus,  ils découvrent progressivement que Dieu n’appartient pas seulement à ceux qui se rapprochent de lui chargés de mérites.  Plutôt que de les écouter, il écoute ceux qui, se sentant  des pécheurs impénitents,  implorent sa  miséricorde. D’après Jésus, Dieu est toujours en train de chercher ceux qui se sentent perdus. C’est pour cela qu’il se sent l’ami des pécheurs et qu’il leur dit «être venu chercher et sauver ce qui était perdu ».
Ils se rendent compte aussi que ce n’est pas le Dieu des sages et des savants. Jésus rend grâce au Père car il lui plaît de révéler aux petits ce qui est caché aux yeux des savants. C’est plus facile pour Dieu de s’entendre avec les gens simples du peuple qu’avec les sages qui croient tout connaître.
Mais ce qui les a  sans doute le plus convaincu  que Jésus expérimentait Dieu comme le meilleur Ami de l’être humain, ne cherchant que notre bien et s’opposant seulement à ce qui peut nous nuire, c’est la vie de Jésus, consacré au nom de Dieu à soulager la souffrance des  malades, à libérer les  possédés  des esprits mauvais, à racheter les lépreux de leur marginalisation, à offrir le pardon aux  pécheurs et aux prostituées… Les disciples de Jésus n’ont jamais mis en question que le Dieu incarné et révélé en Jésus est Amour  et rien qu’Amour  à l’égard de tous.

José Antonio Pagola
Traducteur: Carlos Orduna,csv

Réseau d’évangélisation BONNES NOUVELLES
Annonce à tous le monde que Dieu est notre
meilleur ami. Fais passer ce message !

HOMILIA - PT

3 de Junho de 2012
Santíssima Trindade (B)
Mateus 28, 16-20

O MELHOR AMIGO

No núcleo da fé cristã num Deus trinitário há uma afirmação essencial. Deus não é um ser tenebroso e impenetrável, encerrado egoistamente em si mesmo. Deus é Amor e só Amor. Os cristãos, acreditamos que no mistério último da realidade, dando sentido e consistência a tudo, não há senão Amor.
Jesus não escreveu nenhum tratado acerca de Deus. Em nenhum momento o encontramos expondo aos camponeses da Galileia doutrina sobre Ele. Para Jesus, Deus não é um conceito, uma bela teoria, uma definição sublime. Deus é o melhor Amigo do ser humano.
Os investigadores não duvidam de um dado que recolhem dos evangelhos. As pessoas que escutavam Jesus a falar de Deus e o Viam atuar em seu nome, experimentavam Deus como uma Boa Nova. O que Jesus diz de Deus soa-lhes a algo de novo e bom. A experiência que comunica e contagia parece-lhes a melhor notícia que podem escutar de Deus. Por qué?
Tal vez o primeiro que captam é que Deus é de todos, não só dos que se sentem dignos para apresentar-se ante Ele no templo. Deus não está preso a um lugar sagrado. Não pertence a uma religião. Não é uma propriedade dos piedosos que peregrinam a Jerusalém. Segundo Jesus, "faz sair o Seu sol sobre bons e maus". Deus não exclui nem discrimina ninguém. Jesus convida todos a confiar Nele: "Quando oreis dizei: Pai!".
Com Jesus vão descobrindo que Deus não é só dos que se aproximam Dele carregados de méritos. Antes deles, escuta a quem lhe pede compaixão porque se sentem pecadores sem remédio. Segundo Jesus, Deus anda sempre procurando aos que vivem perdidos. Por isso se sente tão amigo de pecadores. Por isso lhes diz que Ele "veio procurar e salvar o que estava perdido".
Também se dão conta de que Deus não é só dos sábios e entendidos. Jesus agradece ao Pai porque gosta de revelar aos pequenos coisas que estão ocultas aos ilustrados. Deus tem menos problemas para entender-se com o povo simples do que com os doutos que acreditam saber todo.
Mas foi, sem dúvida, a vida de Jesus, dedicada em nome de Deus a aliviar o sofrimento dos doentes, libertar os possuídos por espíritos malignos, resgatar leprosos da marginação, oferecer o perdão a pecadores e prostitutas..., o que os convenceu que Jesus experimentava Deus como o melhor Amigo do ser humano, que só procura o nosso bem r apenas se opõem ao que nos faz mal. Os seguidores de Jesus nunca puseram em dúvida que o Deus encarnado e revelado em Jesus é Amor e só Amor para todos.

José Antonio Pagola

Rede evangelizadora BUENAS NOTICIAS
Anuncia a todos que Deus é o nosso melhor
Amigo. Passa-o

HOMILIA - EN

June 3, 2012
Holy Trinity (B)
Mat 28, 16-20

The Best Friend

At the centre of our Christian faith in a Triune God there is an essential affirmation. God is not a fearsome or impenetrable being, selfishly locked upon himself. Christians believe that the ultimate reality that gives substance and meaning to everything is Love.
Jesus never wrote a treatise on God himself. We never found him teaching the simple farming people of Galilee a doctrine about God. For Jesus, God was not a concept, a beautiful idea or a sublime theory. God was, simply, humanity’s best friend.
Scripture experts have never questioned something that appears clearly in the gospels. The people who listened to Jesus speak about God and those who saw Him acting in his name always felt God’s presence as Good News. Whatever Jesus said about God was always good and new. Whatever He told them and made them feel and experience became the best news they had ever heard about God. Why?
First of all, they learned that God belongs to all, not only to those that were, at the time, allowed to enter the Temple. God’s presence was not found in sacred places and did not belong only to some religions. God was not the property of those few who could afford and made a pilgrimage to Jerusalem. According to Jesus, “God makes the sun rise upon the good and the bad.” God does not discriminate or exclude anyone. God welcomes everyone to trust in Him: “Whenever you pray, say, “Father!”
As they listened to Jesus, people realized that God belonged not only to those who had merited special favours. Before anyone else, Jesus listened to those who asked forgiveness for their sins. As Jesus always preached, God is looking out for the lost ones. He is a true friend of the sinners and those in need of compassion. He kept saying, “I have come to seek and save those who are lost.”
People also realized that God does not belong only to the wise and the learned. Jesus thanked his Father because he had revealed those things to the little ones, while they remained hidden to the wise. God has little problem making himself understood by the simple folk, unlike the wise who claim to know everything.
Ultimately, however, it was the living Jesus, in God’s name, who came to heal the sick, to free those possessed by evil spirits, cure the lepers, and offer forgiveness to sinners and prostitutes, that finally convinced people that God was the best friend of humanity: He only wants the best for us and he is against anything that can harm us. Jesus’ disciples and followers never questioned that the Incarnate God, revealed in Jesus, is Love and only Love for all of us.

José Antonio Pagola

Gospel Network BUENAS NOTICIAS
Proclaim to everyone that God is our
Best Friend. Pass it on.